EyukiZ : MY REAL WORLD

กลับมาอัพอีกครั้ง หลังจากหายไปนานจริงๆ

(หายไปอัพในไลฟ์สเปศ)

ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมการอัพแต่ละครั้งต้องทิ้งช่วงยาวขนาดนี้ แฮ่...

เอาเป็นว่าเราได้จบม.หก รวมถึงได้ไปค่ายปัจฉิมที่ศิลาชล รับประกาศนียบัตร กินโต๊ะจีน เรียบร้อยแล้ว

อีกทั้งมหกรรมการศึกษาต่อที่ได้ต่อสุ้ฟาดฟันเอาเป็นเอาตายก็จบลงโดยพ่ายแพ้ท่านแม่ทัพใกล้ตัวไปอย่างราบคาบ...

ต้องซมซานกลับไปตายรังในตอนท้าย

แต่ก็ยังไม่หยุดฝันนะ.. เพราะตราบใดยังมีรักย่อมมีหวัง เราจะสู้ต่อไป!!

----

ปิดเทอมนี้เป็นปิดเทอมที่ว่างเปล่าจริงๆ คาดว่าอาจเป็นเพราะเราไม่ต้องนับถอยหลังเพื่อกลับไปเจอบรรยากาศเก่าๆที่คุ้นเคยอีกแล้ว

... เออ คิดแล้วก็รู้สึกโหวงๆขึ้นมาอีกแล้ว

ม หก เป็นปีที่เราได้คุยกับเพื่อนในห้องมากที่สุด และเป็นปีที่เราได้คุยกับเพื่อนคนสำคัญน้อยที่สุดด้วย... เป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่ามั้ยเนี่ย???????

แปลกดีที่การทะเลาะกันเล็กๆจะทำลายทุกอย่างได้อย่างไม่น่าเชื่อ . . . ถึงเราจะเป็นคนทำเองนี่หว่า (หัวเราะ)

ก็จำไว้ว่าใจร้อนไม่ช่วยอะไร แล้วการเชื่อคนอื่นบางครั้งก็ไม่ใช่เรื่องที่ดี =_____=

แต่นั่นก็ผ่านมาแล้ว และคำพูดที่ออกไปแล้วก็กลับมาไม่ได้

เราเคยรักเพื่อนกลุ่มนึงมาก...

แต่ในตอนนี้, หลังจากที่ลังเลมานาน ความรู้สึกในเวลานั้นก็ได้เปลี่ยนไปแล้ว...

ช่างแม่ง เห๊อะ

ต้องขอบคุณเสียอีก เพราะถ้าไม่โง่ตอนนั้นก็คงไม่ได้เห็นคนสำคัญหลายๆคนที่อยู่รอบๆตัว... ถ้าตอนนั้นไม่ใจร้อน ก็คงไม่มีโอกาสได้คุยกับใครหลายๆคนอย่างในตอนนี้

ถ้าไม่ทะเลาะกับพวกนั้น...ก็จะไม่ได้โดดเรียนไปเที่ยวเล่นหลายๆครั้ง กับส้ม พลอย เตย โชติ ป็อก

ถ้าไม่ทะเลาะกับพวกนั้น...ก็คงไม่ได้ไปดูรักแห่งสยามในวันแรกที่ฉาย และคงไม่มีโอกาสได้เจอพี่พิชใกล้ขนาดนั้น

ถ้าไม่ทะเลาะกับพวกนั้น...ก็คงไม่ได้เจอเพื่อนที่หวังดีกับเราจริงๆ อีกหลายคน

ขอบคุณจริงๆนะมึง ที่โกหกกู...

และขอโทษด้วย...ที่เป็นเพื่อนที่ดีของมึงไม่ได้

-------------

คิดๆดู ชีวิตในมอปลายนี่ก็เป็นช่วงที่สนุกจริงๆ

ได้ทำอะไรหลายอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะทำ... ทั้งเถียงอาจารย์ โดดเรียน ไปค่าย แข่งขัน ถ่ายสารคดี ทำงานโต้รุ่ง โดนกล่าวหาว่าหักหลัง แข่งบาสนอกโรงเรียน เที่ยว เคลียร์กับเพื่อน อ่านหนังสือสอบ ก๊ง เล่นไพ่ และอื่นๆ

สามปี และหกปี ที่ผ่านมาเราสนุกมาก

ขอบคุณทุกคน... จากใจจริง ที่ทำให้เราได้มีความทรงจำที่แสนดีในโรงเรียนเล็กๆแห่งนี้